Greining á vandamálum sem vatnsmeðferð stendur frammi fyrir

1. Vatnsmeðferðartækni er ekki nógu háþróuð
Vatnsmeðferðartækni landsins míns er aftur á móti. Til viðbótar við hæga þróun er einnig ákveðið bil á milli vísinda- og tæknistigs og háþróaðra landa og skilvirk nýting vatnsauðlinda er ekki eins góð og þróuð lönd. Til dæmis, á tíunda áratugnum, var endurvinnsluhlutfall iðnaðarvatns í landinu mínu aðeins um 40 prósent, sem samsvaraði aðeins því sem var í Bandaríkjunum snemma á áttunda áratugnum. Þar að auki er skólphreinsunarhlutfall lands míns undir 40 prósentum. Vatnsmeðferðartækni gerir það ómögulegt fyrir landið okkar að nota takmarkaðar vatnsauðlindir á áhrifaríkan hátt, sem leiðir til mikillar úrgangs.
2. Alvarleg vatnsmengun
Samkvæmt rannsóknum hafa nærri 80 prósent ánna í landinu okkar verið menguð í mismiklum mæli, flestar árnar sem renna um stórar og meðalstórar borgir okkar eru mengaðar og nærri 80 prósent eru alvarlega menguð. Það sem er enn ógnvekjandi er að grunnvatnsmengunin í flestum stórum og meðalstórum borgum í mínu landi er líka mjög alvarleg. Með óeðlilegri notkun skordýraeiturs hafa upptök sumra áa verið menguð, sem aftur hefur valdið því að öll áin hefur sloppið og valdið því að mengunin dreifðist frá stað til yfirborðs, frá meginstraumnum til þveráranna eins og kóngulóarvefur.
3. Skortur á tæknimönnum með vatnsmeðferð
Vatnshreinsun er orðin mál sem heimurinn leggur mikla áherslu á. Samt sem áður hefur landið mitt ekki sett á laggirnar viðeigandi majór til að þjálfa fagmenntað tæknifólk í vatnsmeðferð. Ástæðan er sú að vatnsmeðferðartækni tekur til of margra greina og sviða, svo sem efnafræði, eðlisfræði, líffræði, umhverfis og svo framvegis. Ennfremur þarf að sameina vatnsmeðferðartækni við æfingu og treysta á hátæknivísindi og tækni. Það er erfitt að gefa skýrar grunnkenningar og einnig er erfitt að kenna og bæta skilning nemenda.